Stare fotografie z Choczni

 Fotografia została wykonana pod koniec kwietnia 1934 roku przed szkołą podstawową w dolnej części Choczni i przedstawia jej kierownika Andrzeja Gondka w otoczeniu swoich uczniów (roczniki urodzone w latach 20. XX wieku). Pretekstem do wykonania tego zdjęcia było odejście kierownika Gondka na emeryturę po 40 latach pracy w zawodzie nauczyciela i 16 latach kierowania szkołą w Choczni. Uroczystości pożegnania zasłużonego kierownika, a zarazem przewodniczącego Akcji Katolickiej w Choczni trwały dwa dni. W oba te dni zostały odprawione w intencji państwa Gondków uroczyste msze św. z występami muzycznymi i wokalnymi miejscowych katolickich stowarzyszeń młodzieży i dzieci szkolnych. Udział mieszkańców Choczni w tych pożegnaniach był tak liczny, że duża sala Domu Katolickiego nie mogła pomieścić zebranych. W licznych przemówieniach: duchowieństwa i osób świeckich, matek, młodzieży szkolnej, pozaszkolnej i delegata nauczycielstwa wyrażono p. Gondkowi pełno uznanie za sumienną i owocną pracę w szkole oraz za bezinteresowną, a bardzo ofiarną pracę społeczną. Andrzej Gondek nie tylko żegnał się z pracą w Choczni, ale także opuszczał ją na stałe, przenosząc się do Krakowa. Jego następcą na stanowisku kierownika szkoły został Michał Kornelak. Niewielkie rozmiary fotografii utrudniają identyfikację pozostałych uwiecznionych na niej dorosłych osób. Obok kierownika Gondka (wąsaty mężczyzna pod krawatem w środku fotografii) siedzi jego żona Maria, która także uczyła w Choczni. Widoczny na zdjęciu przedstawiciel duchowieństwa to ksiądz wikariusz Leon Bzowski, przybyły do Choczni dwa lata wcześniej i zastępujący schorowanego proboszcza ks. Dunajeckiego. 

Dr inż. Józef Gondek - nauczyciel i naukowiec

 

Nadesłał Leszek Książek

Józef Michał Gondek zamieszkał w Choczni w wieku 15 lat, gdy jego ojciec Andrzej objął kierownictwo miejscowej szkoły podstawowej. Później sam uczył w tej samej szkole, a w 1975 roku razem ze swoim kolegą Józefem Turałą zorganizował zjazd choczeńskiej inteligencji rozproszonej po całym świecie.

Urodził się 2 grudnia 1903 roku w Wieprzu w rodzinie nauczycielskiej. Nauczycielem był nie tylko wspomniany wyżej jego ojciec, ale także matka Maria, pochodząca z wadowickiej rodziny Karczmarczyków.

Całe swoje dzieciństwo Józef Gondek spędził w Głębowicach, gdzie uczyli jego rodzice. Po zamieszkaniu w Choczni grał w piłkę nożną w klubie "Olimpia", a w 1922 roku po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w Krakowie rozpoczął pracę nauczycielską w szkole w Choczni Dolnej. Rok później został przeniesiony do powszechnej szkoły męskiej w Wadowicach, w której pracował do wybuchu II wojny światowej z dwuletnią przerwą na studia zawodowe. Uczył tam  między innymi Karola Wojtyły, przyszłego papieża Jana Pawła II.

We wrześniu 1939 roku brał udział w wojnie obronnej, a następnie przez Rumunię przedostał się do Francji, gdzie wstąpił do formującej się Armii Polskiej. W 1940 roku został internowany w Szwajcarii, przebywał tam w obozie w Winterthur. Podczas internowania ukończył wyższe studia rolnicze na Politechnice Związkowej w Zurichu. W grudniu 1945 roku powrócił do Polski.

Po powrocie był związany z Wojewódzką Izbą Rolniczą w Krakowie, Wojewódzką Stacją Ochrony Roślin i Uniwersytetem Ludowym w Szycach pod Krakowem. Od 1946 roku pracował w Zakładzie Botaniki UJ, gdzie zorganizował Katedrę Ochrony Roślin, której kierownictwo objął w 1953 i piastował je do 1970, kiedy został powołany na dyrektora Instytutu Ochrony Roślin przy Wydziale Ogrodniczym Wyższej Szkoły Rolniczej w Krakowie.

W 1951 roku obronił pracę doktorską „Ocena zdrowotności ziemniaka w świetle badania rozmieszczenia wirusa X w kiełkach i łętach ziemniaczanych”. Był autorem kilkunastu prac naukowych, dziekanem Wydziału Rolnego (1962-69) i profesorem Akademii Rolniczej. Skonstruował m.in. aparat do naświetlania materiału nasiennego skażonego lub opanowanego przez szkodniki. Pod jego kierunkiem stopnie naukowe i zawodowe uzyskało 120 magistrów, 30 inżynierów, 5 doktorów i 1 doktor habilitowany.

Był członkiem Polskiego Towarzystwa Fitopatologicznego, PT Entomologicznego, PT Botanicznego i PT Gleboznawczego, Komitetu Ochrony Roślin PAN, Komisji Nauk Rolniczych i Leśnych PAN oddział w Krakowie oraz Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN.

Za swoje dokonania został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972), Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Złotą Odznaką ZNP, Odznaką Zasłużony Nauczyciel PRL.

W 1972 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 16 lat później - 15 października 1988 roku. Wraz z żoną Marią z Ziemiańskich spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.