Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1844. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1844. Pokaż wszystkie posty

piątek, 21 października 2016

Spis właścicieli gruntów 1844 - część II

Kontynuacja wcześniejszej notatki - LINK.

Ogólne wyniki spisu choczeńskich gruntów rolnych i leśnych z lat 1844-1852 przedstawiały się następująco:

  • wymierzono i spisano 6664 działki o łącznej powierzchni 3367,5 mórg (oraz 663 parcele obejmujące własność gminną i drogi),
  • uwzględniono 408 właścicieli gruntów, w tym: 399 posiadających działki w obrębie jednej konkretnej niwy (czyli większej jednostki służącej do celów ewidencyjno- obrachunkowych) i 9 posiadaczy działek w co najmniej dwóch niwach (majątek dworski Bobrowskich z Rudz, znajdował się w 4 z 8 niw choczeńskich),
  • średnia wielkość choczeńskiego gospodarstwa wynosiła 8,25 (w morgach, to jest 4,75 hektara). Ta wartość jest zawyżona przez 3 duże majątki: sołtysi, dworski i plebański. Największe gospodarstwa chłopskie zajmowały w tym czasie 1/4 pierwotnej roli kmiecej (około 20 z 80 mórg),
  • średni roczny dochód z gruntu na jednego właściciela miał wynosić według wyliczeń "ocenicieli" (klasyfikatorów) nieco ponad 25 florenów (złotych reńskich),
  • sumę dochodów z własności gruntowej wyliczono 10277 florenów (dla całej wsi),
  • średni dochód z jednostki powierzchni miał wynosić 3,05 fl. z morgi.
Struktura własności:

Oprócz trzech dużych majątków: sołtysiego, dworskiego i plebańskiego osobno na wykresie wykazano własność Austriaka Johanna (Jana) Letschera (i jego choczeńskiej żony Tekli Letscher z domu Płonka) oraz Żyda Mayera Hupperta. Obydwa te majątki znajdowały się w Niwie Dolnej od Wadowic.

A oto jak wyglądały sprawy własnościowe po zsumowaniu działek osób noszących to samo nazwisko:

Na wykresie ujęto 60 największych "dóbr familijnych" ze 114 ogółem.
Co ciekawe łączny majątek choczeńskich Szczurów był większy, niż własność dworska Bobrowskich z Rudz i niewiele mniejszy, niż majątek sołtysi Duninów, który wcześniej (od 1582 do 1703 roku) należał do Grzegorza Szczura i jego potomków.
Ale na 179 mórg Szczurów w połowie XIX wieku złożyła się własność aż 21 chłopów, noszących to nazwisko i posiadających swoje grunty przeważnie w niwach graniczących z Wadowicami, nieprzylegających do majątku sołtysiego.
Z kolei w posiadaniu każdego z ośmiu kolejnych chłopskich rodów (Widlarzów, Pindlów, Dąbrowskich, Bryndzów, Kręciochów, Guzdków, Romańczyków i Widrów) znajdowało się więcej gruntów, niż wynosił areał majątku plebańskiego, w tym czasie już znacznie mniejszego, niż podczas spisu z końca XVIII wieku (Metryki Józefińskiej).
Na pierwszych 30-stu pozycjach tego zestawienia są przedstawiciele przede wszystkim starych choczeńskich rodzin, których nazwiska notowano przed 1700 rokiem (LINK). Pozostali albo pojawili się w Choczni "dopiero" w XVIII wieku (Romańczykowie, Gurdkowie i Sikorowie), albo w XVIII wieku wyodrębnili się z innych starych choczeńskich rodów (odpowiednio: Dąbrowscy z Balonów, Bandołowie z Twarogów, a Ciborowie z Notów).
Biorąc to pod uwagę i traktując łącznie własność Dąbrowskich i Balonów, ten pierwotnie jeden ród w połowie XIX wieku ustępowałby majątkiem tylko Duninom i Szczurom.

I jeszcze czołówka rodów o największym łącznym dochodzie z gruntów (we florenach na rok):

Szczurowie 606,2
Dunin 514,5
Widlarzowie 483,6
Dąbrowscy 347,6
Guzdkowie 338,1
Pindlowie 334,7
Kręciochowie 308
Widrowie 281,4
Bryndzowie 275,9
Styłowie 242,9

oraz rodów o największym średnim gospodarstwie, liczonym w morgach (łączna powierzchnia dla rodu podzielona przez liczbę gospodarzy o tym samym nazwisku):

Dunin 191,77
Bobrowski 141,87
Parafia 79,23
Huppert 16,92
Ścigalski 14,58
Graboń 14,495
Wider 13,35833
Strzeżoń 13,155
Letscher 12,14
Drapa 12,098

Ujęto również dla porównania majątek plebański.

cdn...



środa, 19 października 2016

Spis właścicieli gruntów 1844

Ciekawych informacji o właścicielach gruntów rolnych i leśnych w Choczni w połowie XIX wieku dostarcza "Grundparzellen- Protocoll der Gemeinde Chocznia", datowany na 1844 rok. 
Ten spis własności do celów podatkowych nie był do tej pory wykorzystywany w opracowaniach historycznych dotyczących Choczni.
Data 1844 podana na jego tytułowej stronie odnosi się do momentu rozpoczęcia czynności spisowych, a nie ich zakończenia. 
Nie sposób bowiem wyobrazić sobie przeprowadzenia tak dużego przedsięwzięcia w przeciągu jednego roku, biorąc pod uwagę, że w "Grundparzellen- Protocoll" ujęto 6664 działki rolne i leśne oraz 663 działki przypadające na drogi i własność gminną (łącznie 7337 parceli gruntowych).
Dane zawarte w tym spisie wykazują dużą zbieżność z katastrem sporządzonym przez Leuthmetzera i Frombera i podpisanym  8 sierpnia 1852 roku (LINK). 
Zmianie uległy jedynie nazwiska niektórych właścicieli-  w spisie zakończonym w 1852 roku osoby zmarłe w trakcie przeprowadzania pomiarów i klasyfikacji zostały przekreślone i zastąpione przez ich spadkobierców, co ciekawe wykazanych już jako właściciele w "Grundparzellen- Protocoll", datowanym teoretycznie na rok 1844, czyli osiem lat wcześniej.
To wskazuje dość wyraźnie, że w połowie XIX wieku odbywały się w Choczni krótko po sobie nie dwa spisy nieruchomości, ale jeden, trwający łącznie 8 lat, którego jedną z wersji jest omawiany tutaj "Grundparzellen- Protocoll". Taki zresztą dopisek (I Version) widnieje na pierwszej stronie protokołu.

W trakcie przeprowadzania spisu do każdej z 7337 parceli przypisano:
  • przyporządkowanie do arkusza mapy katastralnej,
  • przynależność do jednej z ośmiu historycznych niw, czyli większych jednostek służących do celów ewidencyjnych i obrachunkowych,
  • numer ewidencyjny,
  • formę własności (dominalną/właściciela wsi lub rustykalną/pozostałych właścicieli),
  • numer domu,
  • nazwisko i imię właściciela,
  • stan własności w stosunku do pierwotnej, niepodzielonej roli,
  • miejscowość zamieszkania,
  • osobę dokonującą pomiarów,
  • osobę dokonującą klasyfikacji gruntu do celów podatkowych,
  • powierzchnię w morgach (5755 metrów kwadratowych) i w sążniach kwadratowych (3,597 metra kwadratowego),
  • klasę gruntu (I-III lub poza klasą),
  • wysokość rocznego dochodu wyliczoną od powierzchni i klasy gruntu, wyrażona we florenach i krajcarach (1/60 florena),
  • ewentualne uwagi spisujących i klasyfikujących.
Podsumowanie spisu w poszczególnych niwach wyglądało następująco:

1. Niwa Dolna od Wadowic - grunty na północ od Choczenki, do granic odpowiednio: Wadowic, Tomic i Frydrychowic, na zachodzie sięgające po kościół parafialny w Choczni, parcele o numerach od 1 do 1375.
Obejmowała tereny przy dzisiejszej ul. Zawale, os. Patria, części ul. Kościuszki.
Spisano parcele należące do 87 właścicieli. 
Średni powierzchnia należąca do jednego właściciela to 7,36 morgi, a średni roczny dochód 24,98 florena.
To trzecia co do powierzchni niwa w Choczni i trzecia pod względem liczby właścicieli gruntów. Średni dochód na jednostkę powierzchni przewyższał średnią choczeńską, a łączny dochód z tej niwy ustępował tylko sąsiedniej Niwie Zakościelnej północnej.
Najwięksi właściciele gruntów:
  • Maciej Wątroba z domu nr 204a właściciel ponad 20 mórg (20,68) 
  • Mayer Huppert z domu nr 187 właściciel ponad 16 mórg (16,92) 
  • Augustyn Guzdek z domu nr 9 (obecne Zawale przy granicy z Wadowicami) - 16,44
  • Tekla Letscher z domu Płonka z domu nr 203- 16,05
  • Antoni Piątek z domu nr 196- 15,64
Licząc łącznie własność małżeństwa: Jana (Johanna) Letschera i jego żony Tekli to ich gospodarstwo, tak zwana Leczerówka lub Lecierówka, o powierzchni ponad 24 mórg, było największe w tej niwie.
Gospodarstwa o największym wyliczonym przychodzie rocznym:
  • Augustyn Guzdek 80,25 fl.
  • Maciej Wątroba 71,55 fl.
  • Mayer Huppert 54,4 fl.
  • Antoni Piątek 51,1 fl
  • Tekla Letscher 50,65 fl. (razem z mężem ponad 78 fl.)
2. Niwa Zakościelna (północna)- grunty na północ od Choczenki, po granicę Frydrychowic, na zachód od kościoła parafialnego, po Niwę Sołtysią, Za Sołtysią i Inwałd, parcele o numerach 1376-3004.
Obejmowała tereny przy dzisiejszej ul. Głównej, os. Barańciak i ul. Kościuszki (częściowo).
Spisano parcele należące do 100 właścicieli. 
Średni powierzchnia należąca do jednego właściciela to 7,52 morgi, a średni roczny dochód 25,54 florena.
Największa pod względem areału niwa w Choczni i przynosząca największy łączny dochód, o średnim dochodzie z jednostki powierzchni powyżej średniej, prawie identycznym, jak w sąsiedniej Niwie Dolnej od Wadowic.
Najwięksi właściciele gruntów:
  • Aleksander Wider nr domu 197- 19,22 morgi
  • Jan Wider nr domu 137 (brat Aleksandra) - 19,03
  • Jan Dąbrowski nr domu 170a - 18,65
  • Walenty Balon nr domu 220a - 18,21
  • Jan Bryndza nr domu 208- 15,08
Wśród gospodarstw o największym wyliczonym przychodzie rocznym kolejność właścicieli jest identyczna jak wyżej.

3. Niwa Za Sołtysią, przy dzisiejszej ul. Drapówka, parcele o numerach 3005 - 3055.
Spisano parcele zaledwie czterech właścicieli.
To najmniejsza pod względem powierzchni niwa w Choczni, wyróżniająca się za to największą średnią powierzchnią gospodarstwa (19,19 morgi) oraz najwyższym średnim dochodem wyliczonym na gospodarstwo (64,32 fl.), przy ponadprzeciętnym średnim dochodzie na jednostkę powierzchni.
Najwięksi właściciele gruntów:
  • Piotr Dunin z sołtystwa - 41,29 morgi
  • Józef Drapa nr domu 133 - 17,45
  • Stanisław Drapa nr domu 301- 16,85
Wśród gospodarstw o największym wyliczonym rocznym przychodzie rocznym kolejność właścicieli jest podobna, z tym że Stanisław Drapa wyprzedza nieznacznie Józefa Drapę.

4. Niwa Zarębki i Morgi, granicząca z Inwałdem i z Kaczyną, grunty na północny zachód od Choczenki (część dzisiejszej ul. Głównej i Zarąbki) - parcele o numerach 3056-3576.
Niwa o jednej z mniejszych powierzchni (szósta na osiem spisanych) z 50 właścicielami gruntów.
Średnia wielkość gospodarstwa (6,11 morgi) poniżej średniej choczeńskiej, najniższy wyliczony średni dochód gospodarstwa (15,41 fl.), przy średnim dochodzie na jednostkę powierzchni poniżej średniej.
Najwięksi właściciele gruntów:
  • Bobrowscy z Rudz, właściciele wsi - 48,43 morgi (głównie lasy)
  • Jakub Gurdek nr domu 128 - 13,09
  • Józef Styła nr domu 113 - 12,66
  • Jakub Bylica nr domu 107a - 11,9
  • Jan Burzej nr domu 116 - 11,68

Gospodarstwa o największym wyliczonym przychodzie rocznym:
  • Bobrowscy - 57,85 fl.
  • Jan Burzej- 49,48 fl
  • Józef Styła- 44,2 fl.
  • Jakub Gurdek - 36,68 fl.
  • Jakub Bylica - 29,53 fl.
5. Niwa od Lasu Górnica, granicząca z Kaczyną, Ponikwią i Zawadką, tereny na południe i południowy wschód od Choczenki, powyżej sołtystwa, parcele o numerach 3577-4293.
Niwa o czwartej powierzchni w Choczni, z 35 właścicielami gruntów.
Średnia wielkość powierzchni gruntów przypisana do jednego właściciela (10,57 morgi) przewyższa średnią choczeńską, głównie ze względu na własność leśną Bobrowskich. Łączny i średni dochód roczny na jednego właściciela były niskie w skali Choczni, przewyższają jedynie łączny i średni dochód z Zarębek i Mórg.
Najwięksi właściciele gruntów:
  • Bobrowscy z Rudz, właściciele wsi - 90,88 morgi (głównie lasy)
  • Jan Graboń nr domu 90 - 20,17
  • Franciszek Romańczyk nr domu 96 - 16,34
  • Józef Strzeżoń nr domu 292- 15,36
  • Karol Wider nr domu 89 - 14,97

  • Największy wyliczony przychód roczny miała dawać własność Bobrowskich (122,67 fl.), a wśród następnych kolejność była podobna, z tym, że Franciszek Romańczyk znalazł się na miejscu piątym.

    6. Niwa Sołtysia, granicząca z Niwą Za Sołtysią, Zarębkami, Niwą Od Lasu Górnica oraz Niwami Zakościelnymi, parcele o numerach 4294-4374. 
    O historii majątku sołtysiego w Choczni można przeczytać w osobnej notatce- LINK.
    91% gruntów w tej niwie należało do Piotra Dunina (146,86 mórg). Oprócz niego parcele w tej niwie posiadało 4 innych właścicieli (Moskalik, Michalik, Smaza i Hanusiak).
    To jedna z mniejszych niw w Choczni (160,62 mórg), większa jedynie od Niwy za Sołtysią. 
    Łączny dochód i średni dochód na jednostkę powierzchni były w tej niwie poniżej średniej choczeńskiej.

    7. Niwa Zakościelna (południowa), parcele o numerach 4375-5926. Tereny na południe od Choczenki, po granice Zawadki i od kościoła w górę wsi po Niwę Sołtysią (obecna Biała Droga, os. Ramendowskie, ul. Kościelna, część ul. Góralskiej).
    To druga pod względem powierzchni niwa w Choczni, w której spisano 88 właścicieli gruntów.
    Średnia powierzchnia gospodarstwa (7,97) była najbliższa do średniej wyliczonej dla całej wsi. 
    Średni dochód na jednostkę powierzchni poniżej średniej choczeńskiej, przy trzecim łącznym dochodzie wśród wszystkich niw.
    Najwięksi właściciele gruntów:
    • Probostwo - 79,23
    • Michał Ścigalski nr domu 38b- 20,29
    • Melchior Styła nr domu 42 - 17,57
    • Kazimierz Pindel nr domu 75a- 16,39
    • Jan Guzdek nr domu 214- 14,57
    Wśród właścicieli z największym wyliczonym dochodem kolejność miejsc 1-4 jest taka sama, a na piątym miejscu zamiast Jana Guzdka pojawia się Tomasz Hanusiak spod numeru 66.

    8. Niwa Od Wadowic, położona na południe od Choczenki, po granice Zawadki. Od wschodu sięgająca do granicy Wadowic, od zachodu po Niwę Zakościelną, parcele o numerach 5927-6664. Obejmowała tereny przy dzisiejszej ulicy Kościuszki, os. Malatowskie, Komanie i częściowo przy ul. Góralskiej.
    Piąta niwa pod względem powierzchni, z niską średnią wielkością gospodarstwa (6,95), ale z dość wysokim średnim dochodem z gospodarstwa i najwyższym średnim dochodem na jednostkę powierzchni (czyli przynoszące spory dochód grunty, wysoko sklasyfikowane, ale rozdrobnione).
    Najwięksi właściciele gruntów (z 51):
    • Józef Szczur młynarz spod nr 289- 22,62
    • Wincenty Szczur nr domu 17- 22,53
    • Jan Szczur spod nr 19 - 21,41
    • Szczepan Malata nr domu 248- 16,25
    • Szczepan Widlarz nr domu 288- 11,25
    Wśród właścicieli z największym wyliczonym dochodem kolejność miejsc 1-4 jest taka sama, a na piątym miejscu zamiast Szczepana Widlarza pojawia się Stanisław Żak spod numeru 11.

    cdn...

    wtorek, 23 czerwca 2015

    Towarzystwa Trzeźwości i Wstrzemięźliwości w Choczni

    Choczeńskie Towarzystwa Trzeźwości i Wstrzemięźliwości założył ksiądz proboszcz Józef Komorek w niedzielę 10 listopada 1844 roku.

    Członkowie Towarzystwa Trzeźwości składali następującą przysięgę:

    „W Imię Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego Amen. Ślubuję przed Bogiem, Nayświętszą Maryją Panną i moim Świętym Aniołem Stróżem, iako za pomocą Boską od używania wódek całkiem się wstrzymać, w użyciu zaś wszelkich innych trunków ścisłą zawsze miarę zachować i do tego także według słabych sił moich naprowadzać chcę.”

    Pierwszymi członkami Towarzystwa Trzeźwości zostali:
    - ks. proboszcz Józef Komorek,
    - ks. wikariusz Maciej Klimowski,
    - wójt choczeński Szymon Ruła.

    W okresie od 10 listopada 1844 roku do 22 kwietnia 1894 roku zapisało się do tego towarzystwa 2087 osób. 3 czerwca 1864 roku ks. Komorek dokonał przeglądu członków T. T., wykreślając zmarłych. Według jego obliczeń, zawartych w stosownej adnotacji, stan członków towarzystwa wynosił wówczas 990 osób.

    Szczególnie silny napływ członków miał miejsce w początkowej fazie działania towarzystwa, to jest w latach 1844-45, kiedy ślubowanie złożyły 1693 osoby. 

    Przeważali zdecydowanie wśród nich chocznianie, których zapisało się 1397, czyli ponad 54 % całej ówczesnej choczeńskiej populacji. A biorąc pod uwagę, że ślubowanie składały wyłącznie osoby według ówczesnego pojęcia dorosłe (w zasadzie od 16 roku życia, wyjątkowo od 15 lat), to można przyjąć, że w Towarzystwie tym znalazła się zdecydowania większość dorosłych mieszkańców wsi. W tym nawet jeden z choczeńskich karczmarzy ! A najstarsza z ślubujących osób miała 90 lat.

    Po 1845 roku do Towarzystwa Trzeźwości napływała corocznie znacznie mniejsza liczba osób, przyjmowano przede wszystkim następne roczniki osiągające pełnoletność .

    Oprócz mieszkańców Choczni  członkami Towarzystwa Trzeźwości zostały liczne osoby z Kaczyny, stanowiącej z Chocznią jedną parafię, a także pojedynczy ślubujący trzeźwość  z:
    Ponikwi, Frydrychowic, Zagórnika, Andrychowa, Tokarni, Gorzenia, Krzeszowa, Wysokiej, Zawadki, Kukowa, Rzyk, Inwałdu, Bulowic, Mucharza, Kleczy, Wadowic, Babicy, Myślenic, Kóz, Krakowa, a nawet zaboru rosyjskiego.

    Nowo przyjętych członków zapisywano do specjalnej księgi, podając w każdym przypadku numer kolejny, imię, nazwisko, wiek, zawód lub status i miejsce zamieszkania ślubującego. Niekiedy w uwagach pojawia się dopisek „miernie”, nie wiadomo, czy związany z samym momentem wygłaszania przysięgi, czy też z jej późniejszego przestrzeganiem.

    Natomiast dla tych osób, dla których przysięga trzeźwości mogła stanowić zbyt wielkie wyznanie, istniała możliwość złożenia jej w wersji złagodzonej i zapisania się do Towarzystwa Wstrzemięźliwości. 

    W tym przypadku przysięga brzmiała następująco:

    „W Imię Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego Amen. Ślubuję przed Bogiem, Nayświętszą Maryją Panną i moim Świętym Aniołem Stróżem, jako za pomocą Boską, w użyciu wszystkich rozgrzewających napoiów, zawsze ścisłą miarę zachować i do tego także każdego według słabych sił moich naprowadzać chcę.”

    Do tego Towarzystwa w latach 1844-1869 zapisało się 228 osób, przede wszystkim mężczyzn w dojrzałym wieku, prawie wyłącznie z Choczni, poza dziewięcioma z Kaczyny, Inwałdu i Ponikwi.

    Po odjęciu osób zmarłych stan liczebny T. W. na 3 czerwca 1864 roku wynosił 150 członków.

    Po śmierci księdza proboszcza Komorka, gdy parafią administrował ks. Jan Szewczyk, doszło do kanonicznego erygowania Bractwa Wstrzemięźliwości w parafii choczeńskiej, którego dokonał biskup  Jan Puzyna. Miało to miejsce 15 sierpnia  1895 roku. Do Bractwa tego przyjęto wtedy 20 członków, rozpoczynając ich numerację od początku. 

    Następnych 21 członków zapisało się w 1897 roku, w czasie trwania misji. 

    Potem nastąpiła bardzo długa przerwa w przyjmowaniu nowych członków, po czym w 1986 roku złożyły ślubowanie 122 osoby. To ostatni (do tej pory) członkowie Towarzystwa (Bractwa) Wstrzemięźliwości w Choczni.

    piątek, 19 czerwca 2015

    Kto był kim w Choczni w 1844 roku

    Wójt: Szymon Ruła

    Przysiężni (radni):
    Józef Styła, Kazimierz Wider, Szymon Cap, Antoni Guzdek

    Pisarz gromadzki: Tomasz Gawęda

    Proboszcz: ks. Józef Komorek

    Wikariusz: ks. Maciej Klimowski

    Organista: Antoni Danecki

    Kościelny: Wawrzyniec Woźniak

    Gróbarz (grabarz): Walenty Wójcik, Benedykt Wójcik

    Nauczyciel- Wincenty Kobiałka

    Dróżny (dróżnik): Jakub Malarczyk

    Leśniczy: Wincenty Pawiński

    Stolarz: Franciszek Pawlica

    Cieśla: Józef Wójcik

    Szewc: Tomasz Romański

    Mularz (murarz): Andrzej Siepak

    Kowale:
    Piotr Spytkowski, Józef Dąbrowski

    Karczmarz: Jan Tomaszkiewicz

    Żołnierze ck:
    Jan Kolber, Wojciech Kuta, Józef Pietruszka, Jakub Rzycki, Józef Stuglik, Wojciech Szczur, Florian Zając, Stanisław Żak, Jan Bryndza, Wojciech Dąbrowski