Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Stanisław Ścigalski. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Stanisław Ścigalski. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 21 marca 2016

Choczeńskie rody - Ścigalscy

Pierwszy zapis dotyczący nazwiska Ścigalski w Choczni pojawia się w choczeńskiej kronice parafialnej w 1800 roku. Wtedy to właśnie,  w czasie budowy poprzedniego kościoła parafialnego, ofiarę w wysokości ponad 83 złotych górskich wniósł do kasy parafialnej niejaki Jan Ścigalski.
W kolejnym zapisie kroniki w 1801 roku tenże Jan Ścigalski figuruje jako prowizor, czyli świecki administrator ekonomiczny parafii, odpowiadający między innymi za rachunki związane z budową kościoła i potwierdzający prawidłowość rocznych wpływów i wydatków parafii.
Dokładnie 21 listopada 1808 roku ten sam honestus Jan Ścigalski lat 30, z zawodu żołnierz, poślubił honestę Mariannę Młynarską, lat 23. Tytuł honestus przed ich nazwiskami oznacza prawdopodobnie, że oboje pochodzili z rodzin mieszczańskich, zajmujących się uprawą roli.
Ponieważ jako miejsce pochodzenia panny młodej wskazano w metryce Starą Wieś koło Wilamowic, w obecnym powiecie bielskim, to można przypuszczać, że ich pojawienie się w Choczni było związane w jakiś sposób z rodziną Biberstein-Starowieyskich, właścicieli zarówno Starej Wsi, jak i Choczni (do 1803 roku).
Jan i Marianna zamieszkali pod numerem 38, początkując choczeńską linię Ścigalskich. 
Wszyscy Ścigalscy z Choczni są  potomkami ich synów: Jana i Michała. Trzeci syn Jana i Marianny- Andrzej Ścigalski, tak jak ojciec wybrał karierę wojskową, a po przejściu do rezerwy ożenił się poza Chocznią.
Z pozostałych w Choczni synów Jana i Marianny bardziej znany był Jan (1816-1887)- przewodniczący Rady Szkolnej Miejscowej od momentu jej powołania w 1872 roku oraz ofiarodawca znacznych sum na budowę i wykończenie kościoła w latach 1880-1886. Był mężem Salomei z Wróblowskich i Marii z domu Szczur.
Z kolei jego brat Michał w spisie właścicieli gruntów, zapoczątkowanym w 1844 roku, wykazany jest jako posiadacz ponad dwukrotnie większego gospodarstwa niż Jan, a ze swoimi 20 morgami zaliczał się do najmajętniejszych rolników w Choczni (piąty pod względem areału wśród chłopów i dziesiąty pod względem wyliczonego dochodu rocznego).
Parcele obydwóch Ścigalskich znajdowały się wtedy w Niwie Zakościelnej, na południe od Choczenki, w sąsiedztwie włości plebańskich.

Do bardziej znanych członków rodziny Ścigalskich w Choczni należeli w późniejszych latach:
  • Franciszek Ścigalski (1889-1945) krawiec i rolnik, członek choczeńskiej Sokolej Drużyny Polowej (1913), prezes Koła Młodzieży w Choczni w okresie międzywojennym. Syn Antoniego i Marianny z domu Ramęda. Był żonaty z Justyną, córką posła Antoniego Styły. Zmarł na emigracji w Kanadzie.
  • Franciszek Ścigalski (1906-1986) ochroniarz prezydenta RP Ignacego Mościckiego i przewodnik wycieczek po zamku wawelskim, gdzie służbowo zamieszkiwał. Zasłużony podczas ratowania wawelskich arrasów w 1939 roku. Walczył w Wojsku Polskim we Francji, gdzie został ciężko ranny. Internowany po przekroczeniu granicy szwajcarskiej. Po wojnie pracownik Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. Syn Karola i Agnieszki z domu Guzdek.
  • Ignacy Ścigalski (1881-1963) emigrant z Choczni do USA w 1905 roku, „policyant” w banku Peoples Stock Yards State Bank w Chicago, żołnierz armii generała Hallera, członek komitetu do spraw zakupu dzwonów dla Choczni w 1927 roku. Syn Antoniego i Marianny z domu Ramęda. Na emigracji w USA znalazła się Maria Aniela Ścigalska, młodsza siostra wymienionego wyżej Ignacego. Jej mężem był Walter Majeuski.
  • Jan Ścigalski (1893-1978) członek „Sokoła” i amatorskiego choczeńskiego kółka teatralnego. Potem murarz, robotnik i rolny na emigracji we Francji. Żołnierz armii generała Hallera, z która wrócił do Polski. Od 1922 mieszkaniec Krakowa, gdzie prowadził z żoną sklep. Syn Antoniego i Heleny z domu Wątroba.
  • Karol Ścigalski (1887-1920) rolnik, wice wójt gminy Chocznia, działacz ludowy. Członek wadowickiej sekcji Związku Walki Czynnej, choczeńskiego „Sokoła”, przewodniczący zarządu Spółki Oszczędności i Pożyczek w Choczni (1920). W armii austriackiej brał udział w I wojnie światowej. Syn Michała i Heleny, mąż Agnieszki z domu Guzdek.
  • Stanisław Ścigalski (1904-1999) prawnik, polityk, działacz ludowy, dziennikarz. Syn Karola i Agnieszki z domu Guzdek. Zmarł na emigracji w Montrealu w Kanadzie. Szerzej o nim w osobnej notatce (LINK).

Według stanu na wrzesień 2002 roku w Polsce mieszkało 290 osób o nazwisku Ścigalski. Najwięcej w Krakowie (61), powiecie wielickim (47) i wadowickim (23).

Natomiast na nagrobkach osób pochowanych na cmentarzu w Choczni wymienionych jest 17 Ścigalskich (8 mężczyzn i 9 kobiet- według danych grobonetu).

W tym samym cyklu:

czwartek, 26 marca 2015

Stanisław Ścigalski - działacz i polityk z Choczni

Stanisław Ścigalski (ur. 02.05.1904 Chocznia - zm. 01.12.1999 Montreal)
prawnik, polityk, działacz ludowy, dziennikarz

Absolwent wadowickiego gimnazjum w 1924 roku. Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Działał w Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej, której był wiceprezesem w latach 1927–1928. W choczeńskich wyborach samorządowych w 1927 roku agitował na rzecz koalicji Chjeno-Piasta, a przeciw Józefowi Putkowi.
W latach 1928–1929 pełnił funkcję przewodniczącego Sądu Koleżeńskiego PAML w Krakowie. 
W 1929 roku pracował jako redaktor tygodnika „Piast”,  organu Polskiego Stronnictwa Ludowego. 
Po studiach i ukończeniu szkoły podchorążych artylerii we Włodzimierzu (1930-31), aplikował w kancelarii prawnej w Krościenku i w kancelarii adwokackiej w Warszawie (1932). 
W latach 1935-36 działacz i sekretarz zarządu wojewódzkiego PSL Piast. W latach 1936–1939 był sekretarzem zarządu wojewódzkiego Stronnictwa Ludowego w Warszawie, współpracownikiem prezesa Macieja Rataja. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 roku w 27 pułku artylerii. Po kapitulacji początkowo ukrywał się w Choczni, a potem przez Węgry dostał się najpierw do Francji (czerwiec 1940), a później do Plymouth w Wielkiej Brytanii. 
Znalazł zatrudnienie jako pracownik Polskiego Rządu Emigracyjnego. Był członkiem Komitetu Zagranicznego Stronnictwa Ludowego, a od 1942 roku członkiem Grupy Zagranicznej SL gdzie należał do przeciwników gen. Sikorskiego, a zwolenników Witosa.  Pełnił funkcję zastępcy dyrektora departamentu Krajowego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych rządu polskiego na emigracji, pełnomocnika do spraw propagandy. Był pracownikiem Zarządu Głównego Czerwonego Krzyża w Londynie oraz Towarzystwa Pomocy Polakom, zaangażowanym w akcję przesyłania imiennych paczek żywnościowych i odzieżowych Polakom więzionym w obozach koncentracyjnych i rodzinom polskim wysiedlonym z ziem zajętych przez Niemców. 
W 1945 roku został wybrany wiceprezesem Stronnictwa Ludowego „Wolność”. W tym samym roku podpisał deklarację programową Polskiego Ruchu Wolnościowego „Niepodległość i Demokracja”. W latach 1950-1951 członek Klubu Ludowego w III i IV Radzie Narodowej RP w Londynie. 
W 1951 roku wyjechał z Wielkiej Brytanii do USA, a następnie osiedlił się w Toronto w Kanadzie, gdzie prowadził zakład malarski. W 1955 roku prezes delegatury Skarbu Narodowego na Kanadę z siedzibą w Toronto. 
Był synem Karola i Agnieszki z domu Guzdek.
Żonaty z Angielką Constance Phyllis Morrison (1910-1995), z którą miał córkę Marię. 
Po śmierci w Montrealu został skremowany (6 grudnia 1999), a jego prochy pochowano na choczeńskim cmentarzu parafialnym.